Past Simple

Spis treści:


  1. Wstęp
  2. Czasownikie regularne i nieregularne
  3. Konstrukcja czasu Past Simple
  4. Dodawanie końcówki -ed.
  5. Stosowanie czasu Past Simple
  6. Uwagi

Wstęp

Czas Past Simple jest podstawowym czasem w języku angielskim, który umożliwia wyrażanie wydarzeń, które miały miejsce w przeszłości. O ile sama budowa czasu Past Simple nie należy do skomplikowanych to konieczność zapamiętania nieregularnych form przeszłych czasowników jest głównym źródłem kłopotów w posługiwaniu się tym czasem. Zarówno budowa jak i zasady stosowania czasu Past Simple zaprezentowane są szczegółowo poniżej. Dokładnie omówione zostanie też dodawanie końcówki -ed do czasownika w formie past oraz zaprezentowane zostaną czasowniki nieregularne. Na końcu przedstawione zostaną dodatkowe uwagi i wyjątki związane z tym czasem.

Czasowniki regularne i nieregularne

Czasowniki regularne w języku angielskim to takie, który formę przeszłą przyjmują poprzez dodanie do czasownika w formie podstawowej kocówki -ed lub -d (jeśli czasownik kończy się na 'e'). Szczegółowe informacje dotyczące dodawania końcówki -ed do czasowników znajdują się w jednej z kolejnych sekcji. Przeważająca większość czasowników w języku angielskim należy do grupy czasowników regularnych. Co ciekawe, w miarę jak język angielski rozwija się i wzbogaca o nowe czasowniki należą one zawsze do typu regularnego.

Przykładowe czasowniki regularne w formie przeszłej wyglądają następująco:

  • Like -> Liked
  • Move -> Moved
  • Die -> Died
  • Inhale - Inhaled

Czasowniki nieregularne w języku angielskim, jak sama nazwa wskazuje, nie posiadają ustalonego sposobu tworzenia formy przeszłej. Jest to spowodowane zaszłościami historycznymi towarzyszącymi kształtowaniu się współczesnej formy języka angielskiego. Forma przeszła czasownika nieregularnego jest inna dla każdego czasownika z tej grupy. Co gorsze, nie istnieje żadna reguła według której można by opanować tworzenie tych czasowników, trzeba się ich po prostu nauczyć na pamięć. Na szczęście czasowników należących do tej grupy nie ma aż tak wiele. Na naszej witrynie znajduje się oczywiście dokładna lista czasowników nieregularnych wraz z właściwą dla nich formą przeszłą.

Przykładowe czasowniki nieregularne w formie przeszłej wyglądają następująco:

  • Speak -> Spoke
  • Have -> Had
  • Go -> Went
  • Drive -> Drove

Uwaga: Na szczególną uwagę zasługuje tu jak zwykle czasownik 'to be', który w posiada dwie formy przeszłe: was i were. Formę 'was' stosujemy dla wszystkich osób liczby pojedynczej zaś 'were' używamy z wszystkimi osobami liczby mnogiej.

Dla przykładu:

  • He was very rich. [Był bardzo bogaty]
  • We were all students of OxfordUniversity. [Wszyscy byliśmy studentami Oxfordu]

Konstrukcja czasu Past Simple

Zdania twierdzące


Czasownik w formie past (z końcówką -ed, -d lub nieregularny)

Zdania twierdzące w czasie Past Simple tworzymy w dużej mierze podobnie to zdań w czasie Present Simple. Główną różnicą jest tu zastosowanie czasownika nie w pierwszej, podstawowej formie, lecz w formie przeszłej (past form). Czasowniki w języku angielskim możemy podzielić na regularne (te, których formę przeszłą tworzymy poprzez dodanie kocówki -ed lub -d) oraz na nieregularne (czyli takie, które maja formę przeszłą specyficzną dla każdego czasownika nieregularnego). Zagadnienie czasowników regularnych i nieregularnych zostało szerzej omówione w poprzedniej sekcji. Czasownik w czasie Past Simple pozostaje w takiej samej formie we wszystkich osobach.

Przykładowe zdania w czasie Past Simple (czasowniki w formie przeszłej pogrubiono):

  • He went to school by bus everyday. [Jeździł do szkoły autobusem każdego dnia]
  • She sent a birthday present to her moher. [Wysłała swojej matce prezent urodzinowy]
  • They were very sick. [Byli bardzo chorzy]
  • John never liked his history teacher. [John nigdy nie lubił swojego nauczyciela hostorii]
Past Simple - twierdzenia z czas. regularnym

I
You
He
She
It

We
You
They

played
played
played
played
played

played
played
played

in the garden a lot.
in the garden a lot.
in the garden a lot.
in the garden a lot.
in the garden a lot.

in the garden a lot.
in the garden a lot.
in the garden a lot.


Past Simple
Twierdzenia z czas. nieregularnym

I
You
He
She
It

We
You
They

was
were
was
was
was

were
were
were

a doctor.
a doctor.
a doctor.
a doctor.
a doctor.

doctors.
doctors.
doctors.

Uwaga: W powyższym przykładzie zwróć uwagę na konieczność uzgodnienia liczby podmiotu i dopełnienia w zdaniu. W liczbie pojedynczej zdanie brzmi I was a doctor [Byłem lekarzem] jednak w liczbie mnogiej należy pamiętać o użyciu dopełnienia również w liczbie mnogiej, czyli We were doctors [Byliśmy lekarzami]. Zdanie We were doctor jest niepoprawne.

Uwaga: Czasownik to be w formie przeszłej przyjmuję dwie formy - was dla pierwszej i trzeciej osoby liczby pojedynczej oraz were dla drugiej osoby liczby pojedynczej i dla liczby mnogiej.

Pytania

Did + podmiot + czasownik w I-formie

Was/were + podmiot

Pytanie w czasie Past Simple tworzymy w sposób bardzo podobny do pytań w czasie Present Simple, to jest przy użyciu użyciu operatora. O ile w czasie Present Simple używaliśmy operatorów do i does to w czasie Past Simple wystepuje już tylko jeden operator - did. Pytanie tworzymy poprzez dodanie operatora did przed podmiotem zdania. Bardzo ważna jest też reguła, według której w pytaniach czasownik nie występuje już w formie przeszłej, ale w bezokoliczniku (np. She swimmed a lot -> Did she swim a lot?)

Przykładowe pytania w czasie Past Simple:

  • Did she like sweets? [Czy lubiła słodycze?]
  • Did they have nice evening? [Czy miło spędzili wieczór?]
  • Did we pay the taxi driver? [Czy zapłaciliśmy taksówkarzowi?]
  • Did you lend her any money? [Czy pożyczyłeś jej jakieś pieniądze?]

Uwaga: W zdaniach z czasownikiem 'to be' (I was/They were etc.) nie używamy operatora did, lecz stosujemy inwersję. Na przykład: He was very tired -> Was he very tired? They were busy -> Were they busy?

Tworzenie pytań w czasie Past Simple podsumowuje poniższa tabela:

Past Simple - pytania

Did
Did
Did
Did
Did

Did
Did
Did

I
you
he
she
it

we
you
they

give
give
give
give
give

give
give
give

her your books?
her your books?
her your books?
her your books?
her your books?

her your books?
her your books?
her your books?

Przeczenia

Did not/Didn't + czasownik w I-szej formie

Was/Were + not

Przeczenia w czasie Past Simple tworzymy za pomocą operatora did, po którym dodajemy wyraz 'not' wskazujący na negację (did not). Inaczej niż w przypadku pytań operator did not umieszczamy nie przed a za podmiotem zdania. Podobnie jak w pytaniach czasownik w zdaniu nie występuje już w formie przeszłej, lecz w bezokoliczniku (np. I left her alone. -> I didn't leave her alone.)

Uwaga: W zdaniach z czasownikiem 'to be' (I was/They were etc.) nie używamy operatora did not, lecz dodajemy słowo 'not' (wskazujące na negację) po czasowniku 'to be' (I was not/They weren't). Na przykład: He was very happy -> He was not very happy? They were sad -> They weren't sad?

Uwaga: Operator 'did not' bardzo często pojawia się w swojej skróconej fomie - didn't. Podobnie przeczenia z czasownikiem 'to be' - were not oraz was not przyjmują skrócone formy weren't i wasn't.

Przykładowe przeczenia w czasie Past Simple:

  • He did not have a long holiday. [Nie miał długich wakacji]
  • I didn't do it. [Nie zrobiłem tego]
  • We didn't go to chuch very often. [Nie chodziliśmy do kościoła zbyt często]
  • They didn't like their boss. [Nie lubili swojego szefa]
  • Although in the past anonymous surfing wasn't possible, now Anonymous Proxy is perfectly available. [Chociaż w przeszłości anonimowe użytkowanie Sieci było niemożliwe, obecnie anonimowe proxy jest całkowicie dostępne.]

Tworzenie przeczeń w czasie Past Simple podsumowuje poniższa tabela:

Past Simple - przeczenia

I
You
He
She
It

We
You
They

did not / didn't
did not / didn't
did not / didn't
did not / didn't
did not / didn't

did not / didn't
did not / didn't
did not / didn't

take
take
take
take
take

take
take
take

an umbrella.
an umbrella.
an umbrella.
an umbrella.
an umbrella.

an umbrella.
an umbrella.

an umbrella.


Dodawanie końcówki -ed

Jak wspomniano wyżej czasowniki regularne w formie przeszłej przyjmują końcówkę -ed lub -d. O ile w większości przypadków dopisujemy po prostu końcówkę do czasownika, to czasami końcówka wpływa w pewnym stopniu na pisownie czasownika. Wszystkie przypadki zmiany pisowni czasownika przy dodaniu końcówki -ed opisane zostały poniżej:

  • Jeśli czasownik kończy się na -e, dodajemy końcówkę -d zamiast -ed. Na przykład: Like -> Liked, Smile -> Smiled
  • Jeśli czasownik kończy się na -y poprzedzone spółgłoską (-dy. -ry, -sy, -vy, etc.) to 'y' zamienia się w 'i' przed dodaniem końcówki -ed. Na przykład:  Study -> Studied, Try -> Tried.
  • W czasownikach zakończonych na -y poprzedzone samogłoską ( -ay, -ey, -oy, uy, etc.) 'y' nie ulega zmianie. Na przykład: Play -> Played, Enjoy -> Enjoyed
  • Zwróć uwagę, że czasowniki pay -> paid oraz lay -> laid wydają się być wyjątkami od tej reguły, nie są to jednak czasowniki regularne, lecz nieregularne i ich forma jest ustalona.
  • W czasownikach jednosylabowych zakończonych na spółgłoskę poprzedzaną przez samogłoskę (np. stop) końcowa spółgłoska jest podwajana przed dodaniem końcówki -ed. Dla przykładu: Stop -> Stopped, Thin -> Thinned, Plan -> Planned
  • Jeśli ta sama sytuacja ma miejsce w czasownikach wielosylabowych, podwojenie ostatniej spółgłoski ma miejsce tylko w przypadku, gdy akcent pada na ostatnią sylabę. Dla przykładu: PreFER -> Preferred, ReGRET -> Regretted.
  • Jeśli akcentowana jest inna sylaba niż ostatnia spółgłoski końcowej nie podwaja się. Dla przykładu: HAPpen - Happened, ReMEMber - Remembered.
  • W British English w czasownikach zakończonych na -l końcówka ulega podwojeniu przed dodaniem -ed niezależnie od tego, która sylaba jest akcentowana. Przykładu: Travel  - Travelled, Cancel - Cancelled.
  • Nie podwajamy ostatniej spółgłoski, jeżeli czasownik kończy się na podwójną spółgłoskę (-rt, -lp, -ng, etc.). Dla przykładu: Start - Started, Help - Helped
  • Nie podwajamy ostatniej spółgłoski, jeżeli poprzedza ją podwójna samogłoska (-oil, -eed, etc.) Dla przykładu: Boil  - Boiled, Need - Needed.
  • Nie podwajamy 'y' ani 'w' na końcu czasownika. Dla przykładu: Stay - Stayed, Sow  - Sowed.

Stosowanie czasu Past Simple

Czas Past Simple stosujemy do wyrażania:

  1. Zdarzeń z przeszłości, które zostały zakończone oraz umiejscowione są w konkretnym punkcie czasu (bezpośrednio lub pośrednio):
  • John went to work three hours ago. [John poszedł do pracy 3 godziny temu] - Zdarzenie przeszłe, które zostało zakończone - John wyszedł. Umiejscowione w jest bezpośrednio w czasie - 3 godziny temu.
  • Columbus discovered America in 1492. [Kolumb odkrył Amerykę w 1492 roku] - Ponownie zdarzenie przeszłe, zakończone. Punkt w czasie również umiejscowiony bezpośrednio - rok 1492.
  • She left the building before the fire broke out. [Wyszła z budynku zanim wybuchł pożar] - Tym razem umiejscowienie w czasie jest pośrednie - przed wybuchem pożaru.
  1. Przeszłych nawyków, zwyczajów, stanów i czynności powtarzanych stale:
  • He smoked a lot when he lived in Philadelphia [Kiedy mieszkał w Filadelfii dużo palił] - Nawyk z przeszłości, kiedyś dużo palił, ale teraz już nie pali.
  • I used to buy new technology TV-sets every three years, but now I do it even more often. [Kiedyś miałem w zwyczaju kupować telewizory nowej technologi co trzy lata, lecz teraz robie to częściej] - Zwyczaj z przeszłości, który wyraźnie uległ zmianie.
  • We used to like opera. [Kiedyś lubiliśmy operę] - Stan z przeszłości, dziś już nie lubimy opery.
  1. Zdarzeń z przeszłości następujących jedno po drugim:
  • She stood up, waved her hand at me and smiled. [Wstała, pomachała do mnie ręką i uśmiechnęła się]
  • Bond drew out his gun, aimed and pulled the trigger. [Bond wyciągnął pistolet, wycelował i strzelił]
  1. Unikalnych i wyjątkowych zdarzeń z przeszłości:
  • WTC was hit on September 11th. [Atak na WTC nastąpił 11 września] - Unikalne zdarzenie z przeszłości.
  • Tolkien wrote the 'Lord of the Rings'. [Tolkien napisał 'Władcę pierścieni'] - Niepowtarzalne zdarzenie, nikt poza nim nie napisał tej ksiązki.

Uwagi

Język angielski oferuje duży wybór czasów służących do wyrażania przeszłości (jest ich aż sześć), co u użytkownika języka polskiego jest często źródłem niepewności odnośnie tego, którego czasu należy użyć. Czasy przeszłe w języku angielskim używane są bowiem nie tylko do wskazania na to, że coś miało miejsce w przeszłości. Wybór właściwego czasu wskazuje też często na to czy dana czynność została zakończona czy też nie lub sygnalizuje powiązania przeszłości z chwilą obecną. Zaleca się zatem dokładne przestudiowanie zastosowania czasów przeszłych, aby uniknąć niepotrzebnych błędów. W tym dziale nadmienić warto tylko, że Past Simple jest uznawany za czas 'normalny', to jest typowy do mówienia o przeszłości i stosowany jest, kiedy nie mamy intencji zwrócenia uwagi na aspekty inne niż po prostu umiejscowienie zdarzenia w przeszłości. Bardziej szczegółowe informacje można odnaleźć w działach dotyczących innych czasów przeszłych (patrz tematy pokrewne).

Uwaga: Dość częstą konstrukcją służącą do wyrażania przeszłych nawyków i zwyczajów (kilkakrotnie zresztą użytą tu w przykładach) jest konstrukcja used to + infinitive. Nie jest tu ona szczegółowo omawiana jednak informacje o niej można odnaleźć w tutaj.

Linki zewnętrzne