Omówimy teraz szczegółowo przypadki, w których stosować będziemy rodzajniki nieokreślone 'a/an':
Kiedy mówimy o pojedynczej osobie lub przedmiocie, kiedy nasz rozmówca nie wie, którą z osób lub rzeczy mamy na myśli lub kiedy nie ma znaczenia o której konkretnie rzeczy lub osobie mówimy:
My sister is going out with a Spaniard. [Moja siostra chodzi z Hiszpanem] - rozmówca nie wie, o którego hiszpana konkretnie chodzi.
Can I borrow a pencil? [Czy mogę pożyczyć ołówek?] - nie ma znaczenia, który ołówek konkretnie.
She lives in a block of flats. [Ona mieszka w bloku]
Kiedy mówimy o każdym przedstawicielu danej klasy bądź grupy (zawodowej, zwierząt, ludzi, etc.):
A firefighter must be brave[Strażak musi być dzielny] - każdy strażak musi.
A puma can run very fast. [Puma potrafi szybko biegać] - każda puma potrafi.
A brand new car must be clean.[Nowy samochód musi być czysty]
Kiedy osoby lub przedmioty klasyfikujemy za pomocą czasownika lub spójnika 'as' używamy rodzajnika 'a/an' do określenia klasy bądź grupy, do której dana osoba lub przedmiot należą:
He is a policeman.[On jest policjantem] - nie He is policeman.
I want to become an actor. [Chcę zostać aktorem] - nie I want to become actor.
He was a good man all his life. [Był dobrym człowiekiem przez całe życie]
You can use this cup as an ashtray. [Możesz użyć tej filiżanki jako popielniczki] - nie You can use this cup as ashtray.
It cannot be used as a means of transport. [Nie może być użyty jako środek transportu.]
Rodzajniki a/an są zazwyczaj stosowane jedynie z rzeczownikami policzalnymi w liczbie pojedynczej (takie było zresztą pierwotne znaczenie słów a i an - oznaczały one po prostu 'jeden']. W liczbie mnogiej i z czasownikami niepoliczalnymi stosujemy ich odpowiedniki czyli some, any lub nie stosujemy żadnego rodzajnika:
We have met some very interesting people.[Spotkaliśmy parę bardzo interesujących osób] - nie We have met a very interesting people.
Have you got any cigarettes?[Czy masz jakieś papierosy?] - nie Have you got a cigarettes.
Businessmen usually work a lot. [Biznesmeni zazwyczaj dużo pracują] - nie A buisnessmen...
There is still some milk left. [Ciągle zostało trochę mleka.] - nie, there is still a milk left.
Wine is made of grapes [Wino robi się z winogron] - nie A wine is made of grapes.
Rodzajników a/an nie używa się z samym tylko przymiotnikiem (bez rzeczownika):
She is a beautiful girl. [Jest piękną dziewczyną.]
She is beautiful. [Jest piękna.]
She is a beautiful.
Rodzajników a/an nie używamy razem z zaimkami dzierżawczymi (possesives). Możliwe jest za to stosowanie konstrukcji a/an ... of mine/yours/hers etc.:
Dzwięku
nie wymawia się zazwyczaj przed samogłoskami stąd kiedy rodzajnik poprzedza wyraz rozpoczynający się na samogłoskę występuje on zawsze w formie an
.
Wybór rodzajnika jest tu zależny od wymowy wyrazu nie zaś od jego pisowni, kiedy zatem wyraz wymawiamy zaczynając od samogłoski stosujemy rodzajnik 'an' pomimo iż w pisowni wyraz zaczyna się spółgłoską.
Przykładowo:
an hour
an MP
Podobnie kiedy wyraz w pisowni zaczyna się na samogłoskę w wymowie zaś na spółgłoskę patrzymy zawsze na wymowę i używamy wtedy rodzajnika 'a':
a university
a union
Wśród pewnych osób istnieje tendencja do wymawiania rodzajnika 'an' zamiast 'a' przed słowami rozpoczynającymi się dzwiękiem /h/ kiedy pierwsza sylaba wyrazu jest nieakcentowana.
Przykładowo:
an hotel (najpowszechniejsza jest jednak forma a hotel)
an historical book (powszechne jest a historical book)
an household (akcentowana jest pierwsza sylaba!)
Rodzajnik 'a' jest w pewnych sytuacjach wymawiany jako
,
kiedy wahamy się co powiedzieć dalej, kiedy chcemy zaakcentować następujące po rodzajniku słowo lub kiedy pragniemy pokazać kontrast pomiędzy rodzajnikiem 'a' a rodzajnikiem 'the'.
Przykładowe zdania:
It was a... a book I think. [To była... książka, tak myślę.] - wahanie.
It's a solution - not the only solution. [To jedno z rozwiązań a nie jedyne.] - kontrast 'a' i 'the'.